“Adanalı Olunmaz Adanalı Doğulur”

266

1970’li yıllarda Hurmalı’dan çıkıp Döşeme’deki arkadaşları da alıp stada doğru yol alırdık. Maçın saati 13:00 olmasına rağmen sabah kahvaltısından sonra hazırlıklara başlardık. Babam Sabit Reyhanioğlu, Kardeşim Yıldıray Reyhanioğlu, Özcan Karabulut, Mehmet Yıldırım, Behzat Sertler, Faruk Batmaz, Dogan Özşahin ve mahallenin büyükleri Amcalar, Dayılar eğlenceye gider gibi hazırlıkları tamamlardık.

Stada vardığımızda en az elli kişi olurduk. Gidenlerin yarısı Demirsporlu, diğer yarısı Adanasporlu’ydu.

Aynı grup her hafta maça giderdik. İkisi de Bizim Takımımızdı, stadın çevresi iki duvarla çevriliydi birinci etaptan geçtikten sonra kebap kokuları yayılırdı. Zambo Dayı, orkestra şefi gibi kebap tezgahını yönetirdi kebap, turp, şalgam, halka tatlı en büyük lüksümüzdü. Hafta sonunu iple çekerdik. Dürümler hazırlanır, ikinci turnikeden sonra güney kala arkasında yerimizi alırdık. Her maç yerimiz belliydi, kombine almış gibi güney kale arkasında yerimizi alırdık. Erken girmezsen tel örgülerde bile yer bulamazsın.

Futbolcular sahaya çıkar çıkmaz tribünleri selamlamaya koşarlardı. Seyirci enerjisini futbolculara maç başlamadan verirdi. Amigomuz bile tekti. Hangi takımımızın maçı varsa o formayla gelirdim ve tüm stadı coştururdum.

Kısa boyu, dışarı çıkmış göbeğiyle maç boyu durmazdı. Tribün lideri de amigosu da Göbekli İbo’ydu.

Seyirci yoktu. Herkes taraftardı ve doksan dakika takımın yanında olurdu. Devre arasında toprak sahanın arazözle sulanması bile alkış alırdı.

Yılda iki kez takımımız karşı karşıya gelirdi. En keyif aldığımız anlardı. Tatlı bir rekabet vardı. Takımlar el ele çıkar seyirciyi birlikte selamlardı. Kartal Yaşar, Kamyon Behçet, Füze Selami, Necip, Kasap Burhan ve diğer futbolcular dostluk görüntüsü sergilerdi. Maç bitimi sonuç ne olursa olsun kol kola, yan yana neşe içinde evlerimize dönerdik.

Adanalıydık… Turuncu-Beyaz… Mavi-Lacivert… Bu kentin rengiydi. Bu kentin Siyahı-Beyazı… Sarı-Kırmızısı… Sarı-Laciverti yoktu bu kentin…

1970 yılların taraftarını tekrar yaratalım. Başka ADANA yok…

Güneş, Turuncu Doğar Pamuğun Üzerine, Gök Mavidir Deniz Lacivert Biz Adanalıyız…

Turuncu Adam

Mahmut Reyhanioğlu